Henryk Błażejczyk

blazejczyk

absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1961). Reprezentuje to pokolenie, które szczególną wagę kładzie się na kulturę języka, rzemiosło aktorskie i etykę zawodową. Należy do czołowych aktorów płockiej Sceny. Aktor wszechstronny, jednocześnie wybitny twórca trudnej sztuki stwarzania postaci epizodycznych. Kontynuator dobrej szkoły swoich nauczycieli – Zelwerowicza, Warneckiego, Kreczmara, Bardiniego ze szkoły warszawskiej. Współtworzył Teatr Poezji z obecnymi profesorkami a wówczas aktorkami krakowskimi – Aleksandrą Górską i Anną Seniuk. W latach 70-tych  lektor w TVP i etatowy spiker Polskiego Radia. Następnie otrzymał angaż w płockim teatrze. Mnóstwo ról, dziesiątki głównych: Haendel w „Kolacji na cztery ręce”, „Bóg” W. Alena, Piotr Skarga w „Jeremiaszu” K. Wojtyły; role fredrowskie w reżyserii A. Hanuszkiewicza i setki znakomitych drugoplanowych kreacji. Henryk Błażejczyk prezentuje coraz rzadszą umiejętność recytacji i gry klasycznym wierszem (np. Sędzia w „Panu Tadeuszu”, Fredro), co podkreślała wielokrotnie krytyka. Członek zasłużony związku aktorów (ZASP). Wieloletni przewodniczący koła aktorów w Teatrze Płockim.