Gustaw Holoubek

Laureat tytułu Mistrz Mowy Polskiej. Wybitny aktor teatralny i filmowy, reżyser. Prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu. Po wojnie ukończył krakowskie Studium Dramatyczne, czyli późniejszą PWST. W teatrze zadebiutował 1 marca 1947 rolą Charysa w Odysie u Feaków Stefana Flukowskiego w Starym Teatrze w Krakowie. W latach 1949-1956 pracował jako kierownik artystyczny, reżyser i aktor Teatru Śląskiego w Katowicach.

W trakcie swojej kariery teatralnej zagrał m.in. rolę tytułową w Fantazym Juliusza Słowackiego , sędziego Custa w Trądzie w pałacu sprawiedliwości Ugo Bettiego, Goetza w Diable i Panu Bogu Jean-Paula Sartre’a, Skrzypka w Rzeźni Sławomira Mrożka, czy tytułową rolę w Królu Learze Williama Szekspira. Słynna jest jego rola Gustawa w Dziadach Adama Mickiewicza, inscenizowanych w 1967 przez Kazimierza Dejmka w Teatrze Narodowym, które to przedstawienie było przyczyną zamieszek i demonstracji studenckich – zaczątku Marca 1968 r. Zagrał w prawie stu przedstawieniach Teatru Telewizji, współpracując z wieloma polskimi reżyserami, m.in. Adamem Hanuszkiewiczem, Zygmuntem Hübnerem, Andrzejem Łapickim, Olgą Lipińską, Jerzym Gruzą, Janem Englertem, Andrzejem Wajdą i Krzysztofem Kieślowskim. W filmie zadebiutował w 1953 r. – zagrał łącznie ponad 50 ról, m.in.: w Pożegnaniach, Rekopisie znalezionym w Saragossie czy Sanatorium pod Klepsydrą. Był wykładowcą w warszawskiej PWST oraz wieloletnim dyrektorem Teatru Dramatycznego. Zmarł w 2008 r.

Holoubek